Opgelet: kleuters maken de winkel onveilig!

Hoe maak je van boodschappen doen met kinderen een leuke ervaring? 

Toen mijn eerste kind nog een baby was, ontdekte ik al snel dat ze dol was op winkelen in de supermarkt. Fascinerend was dat, zo vanuit haar stoeltje kijken naar al die kleurrijke producten op de rekken terwijl die voorbij schoven. Winkelen was toen nog een rustige activiteit. Daar kwam defintief een einde aan toen de baby opgroeide tot een energieke peuter …

Ik zie het nog zo voor me – noem het maar een duidelijk gebrek aan ervaring – die dag dat ik met mijn twee peuters naar de supermarkt ging. Ikke, enige volwassene, tegen 2 enthousiaste peuters. In een supermarkt vol met leuke dingen, of gevaarlijke dingen, hangt ervan af aan wie je het vraagt! Ik herinner het me nog als was het gisteren. Victoria was druk in de weer allerlei lekkers in ons mandje te laden, terwijl Lukas als een dolleman door de gangen liep zich niet bewust van alle andere mensen in de winkel. Op één of andere manier ben ik thuis gekomen, veel later dan gepland, met een hoop dingen die ik niet wilde kopen en de helft van mijn shoppinglijstje bleek dan nog te ontbreken.

Meisje doet oodschappen met haar papa

Sindsdien heb ik een andere aanpak wat winkelen betreft …

Allereerst doe ik nu veel meer boodschappen online dan voordien. Met een collect & go systeem bestel ik mijn boodschapen met enkele klikken. De dag erop ga ik ze ophalen op een bepaald tijdstip. Een gemakkelijke oplossing en ik zou bijna niet meer zonder kunnen. Het is zelfs ok om de kinderen mee te nemen op de afhaal trip. Op enkele minuten ben je binnen en buiten, ze hebben amper de tijd om de boel op stelten te zetten 🙂

We gaan natuurlijk van tijd tot tijd ook nog eens gewoon naar de supermarkt. Maar daarbij stel ik mezelf de regel dat ik geen supermarkt binnenga met een overmacht aan kleuters jonger dan 5. Dus gaan we meestal met evenveel volwassenen als kinderen. Dat kan nog altijd een uitdaging zijn, maar is doenbaar, zeker als je je goed voorbereid …

Meisje koopt koekjes in de winkel

3 tips voor de voorbereiding van een zorgeloze supermarkt uitstap met kleuters:

  1. Maak je boodschappenlijstje op voorhand: Het ligt misschien aan mij, maar als ik moet opletten dat de kinderen niets dom doen en terzelfdertijd nadenken wat ik wil kopen, dan vergeet ik garantie de helft. Bovendien is er veel kans dat die kleuter van mij verveeld geraakt voor ik beslist heb wat we eten vandaag.
  2. Neem geen uitgehongerde kleuter op sleeptouw in de supermarkt: Behalve het feit dat hij al het lekkers dat hij ziet zal willen kopen, zal je waarschijnlijk aan de kassa aankomen met een aantal open zakken en halfopgegeten koeken. Als het echt niet anders kan, raad ik aan om bij de brood afdeling te beginnen en je kleuter een stokbrood te voederen voor je verder gaat!
  3. Het helpt ook als je weet waar je wel en waar je niet moet zijn in de winkel: Als je geen koekjes op je lijstje staan hebt, passeer dan ook niet aan de koekjes rekken. De dichtsbijzijnde winkel waar ik vaak ga heeft de koekjes afdeling dicht bij de ingang. Dus als ik geen koeken wil kopen, dan maak ik een omleiding via de dranken afdeling waar de verleiding heel wat kleiner is.

Natuurlijk kan je nog heel wat meer doen, maar voor mij zijn dit zowat de drie basis regels om zonder kleerscheuren uit de winkel te komen.

 

Posted in Opvoeding en andere | Tagged , | Leave a comment

Schilderen met kinderen zonder knoeiboel, al eens met knikkers geprobeerd?

Mijn kinderen zijn dol op schilderen, en ik zie ze graag schilderen, maar wat een knoeiboel dat soms wordt! Water spletst op de tafel, vuile verfborstels vliegen in het rond, … en je bent al blij als het merendeel van de verf op het papier terecht komt en niet op het tapijt. Klinkt bekend in de oren? Wat als je je kinderen zou kunnen laten schilderen zonder knoeiboel?

Ik heb voordien al met succes een proper type verfborstels uitgeprobeerd. Maar ik ben nog blijven doorzoeken naar leuke innovatieve schilder-ideeën. Recent heb ik een nieuwe techniek uitgeprobeerd. Iets eenvoudig, iets anders en … zonder knoeiboel! Doe je mee? Al wat je nodig hebt voor deze knutsel activiteit is een lage kartonnen doos, enkele knikkers, papier en vloeibare verf.

Kind schildert met knikkers in een kartonnen doos

Als doos heb ik een cornflakes doos genomen (maar elke lage kartonnen doos is goed), ik heb er wat plakband rondgedraaid om ze goed dicht te maken en er dan één van de grote vlakken uitgesneden. Daarna mogen alle ingredienten in de doos. Eerst het blad papier, er dan wat verf op spuiten en er de knikkers bijvoegen. Vitcoria (4,5) had meteen door wat ze daarmee moest doen.

schilderen met knikkers in een kartonnen doos

Door de kartonnen doos heen en weer te bewegen, rollen de knikkers door de verf en laten ze verfsporen na op het blad papier.

schilderen met knikkers in verschillende kleuren

Als het eerste blad vol was, heb ik het vervangen door een nieuw, en dan nog één, en nog één, en … Totdat we een hele collectie kleurrijke kunstwerkjes hadden. Die komen later zeker nog van pas voor andere knutsel activiteiten.

schilderen met knikkers kunstwerken

Victoria was zo enthousiast dat ze meer en meer knikkers in de kartonnen doos deed. Op het eind hadden we een compleet legertje knikkers in de doos (wat me meteen geleerd heeft om de volgende keer de voorraad knikkers weg te steken voor we beginnen)

schilderen met knikkers voor kinderen

Dit is zo een eenvoudige knutsel activiteit en zo leuk dat Victoria er op stond om door te gaan totdat alle verf op was. Gelukkig had ik kleine potjes verf genomen, anders waren we de hele dag bezig geweest!

Wat denk je? Is dit verven met kinderen zonder knoeiboel?

Ik ben overtuigd van wel, onder voorwaarde dat je 2 dingen afspreekt met je kinderen:

  1. Geen handen in de doos om te schilderen (dat was natuurlijk het eerste wat Victoria wilde doen)
  2. Afspreken om de doos niet te enthousiast te schudden want de knikkers kunnen zullen uit de doos springen en sporen op het tapijt achterlaten (gelukkig had ik dat snel door en heb ik alles meteen opgekuisd zodat ik geen vlekken heb)

Heb jij al eens met knikkers geschilderd? Zo nee, probeer het zeker eens uit en laat ons weten wat jij en je kinderen er van vonden. Heb je het proper kunnen houden? 🙂

Posted in Creatief en knutselen | Tagged , , , | Leave a comment

Proper schilderen met kinderen, het kan met de squeeze ‘n brush!

Verf-in-een-borstel – de alternatieve schildertechniek

De laatste tijd wordt er bij ons thuis regelmatig geschilderd en geknutseld. Van kastelen tot vliegtuigen en auto’s met chauffeurs en nog veel meer. Je hebt waarschijnlijk al één en ander hiervan meegepikt in onze recente posts. Wat we er vaak niet bij verteld hebben, is de vuiligheid en het opkuiswerk dat erbij komt kijken. De borstels en verfpotten afwassen, verf afwassen van de kinderen, hun kleren, de tafel, … Oh ja, een paar keer heb ik mezelf wijs gemaakt dat ze het wel proper zouden houden. Ik zou beter moeten weten!

Het zou leuk zijn om te kunnen schilderen zonder alle vuiligheid … Een droom? Of toch niet?

Toen we vorig jaar onze webshop lanceerden, heb ik deze toffe verfborstels gevonden en sindsdien zijn ze mijn favoriet knutselmateriaal!

squeeze brush paint in a brush galt

Deze “squeeze ‘n brush” borstels zijn zowel verfborstels als verfpotten, alles in 1, en je hoeft ze ook niet af te wassen! Het is zowat het verf-in-een-borstel concept.

Washable Paint Brushes

Het concept is eigenlijk simpel: een verftube – op de perfecte kindermaat – met daarop een plastiek borsteltje en een dopje zodat de verf niet uitdroogt. Met de verf in de borstel vermijd je de vuile verfpotten die je normaal bij het schilderen krijgt. Het plastiek borsteltje geeft interessante patronen en moet nadien niet gekuisd worden – in tegenstelling tot gewone borstels- je zet er gewoon de dop op en klaar is kees.

paint in a brush from galt

Het schilderen zelf is super simpel: je haalt de dop eraf, knijpt op de tube, schildert naar hartelust en dan zet je de dop er terug op … en dat herhaal je dan met zoveel kleurtjes als je wil.

Victoria (4,5 jaar) gebruikt de borstels het meest, maar ook Lukas (2,5 jaar) kan er al goed mee weg en schildert relatief proper.

Paint in a brush toddler painting

Tot nu toe zijn we nog maar één probleempje tegengekomen. Onze kinderen zijn dol op roze, dus de roze verfborstel was al heel snel leeg. Maar daar hebben we iets opgevonden. De dop en borstel eraf, een beetje rode verf erin, wat witte verf erbij, goed mixen en hup de roze verfborstel was terug vol.

paint in a brush  from galt can be refilled

We gebruiken de squeeze ‘n brush borstels nu al meer dan een jaar en wij vinden ze alvast de beste schilderborstels die we kennen, want:

  1. Kinderen schilderen er (relatief) proper mee
  2. Je moet de verfborstels achteraf niet afkuisen
  3. Je kan ze terug opvullen
  4. De verf is afwasbaar
  5. Je kan ze gemakkelmijk meenemen als je ergens naartoe gaat
  6. Ze zijn gemakkelijk in gebruik dus kunnen relatief kleine kinderen er ook al snel mee weg

Onze kinderen schilderen alvast een stuk meer dan voordien! De borstels komen in verschillende formaten, wij hebben een 12-pack in huis gehaald (€8.95 van Toya) zodat we meteen een hoop verschillende kleuren hebben. De Paintastics versie is gelijkaardig maar met een fijnere tip voor ietwat oudere kinderen (vanaf 5 jaar).

Heb je deze borstels zelf al uitgeprobeerd? Probeer ze en laat ons weten wat je ervan vindt! 

Posted in Creatief en knutselen | Tagged , , | Leave a comment

Sinterklaas, tussen het bedrog en de magie

Sinterklaas: Victoria als witte pietDe dagen worden al snel korter en kouder. Weldra is het weer zover, dan komt Sinterklaas op zijn stoomboot eraan. Als je dat nog niet opgemerkt hebt, proficiat met jouw talent om alle speelgoed brochures en advertenties te kunnen negeren. Zijn jouw kinderen helemaal in de ban van Sinterklaas? Of vertel je hen meteen dat die lieve oude man niet echt is?

Voor mij is het dat laatste. Volharden in de leugen strookt niet echt met de visie van mijn vrouw en mijzelf over hoe we onze kinderen willen opvoeden. Gelukkig waren we het daar beiden snel over eens en dus verblijft Sinterklaas bij ons tussen de sprookjes figuren. Dat onze aanpak toch ietwat een uitzondering is, bleek al snel uit de reacties die we geregeld krijgen van mensen rondom ons.

“Maar de kinderen vinden die magie rond Sinterklaas zo leuk, waarom ze je hen dat ontzeggen?”

Eerlijk gezegd zie ik niet waarom je het bedrog nodig hebt om tot de magie te komen. Ik ben ook niet tegen Sinterklaas, mijn kinderen feesten net zo goed mee. Maar ik ben er wel meteen eerlijk in dat die Sinterklaas niet echt is, maar iemand die zich verkleed heeft. Net als bij carnaval is dat onderdeel van het feest.

Ik ben er ook van overtuigd dat kinderen net zo veel plezier beleven aan fantasie ook als ze beseffen dat het niet echt is. Neem bijvoorbeeld het klassieke rollenspel. Samen met hun poppen zijn ze dan druk in de weer met koken en eten. En daar mag ik dan ook al eens van mee proeven uiteraard. Eens deed ik dan alsof ik het echt zou opeten. Terwijl ik het stuk plastiek – het was pizza geloof ik – in mijn mond stak, werd ik direct teruggefloten door mijn dochter “Maar papa, niet echt opeten, het is maar om te spelen!”

En zo kan ik doorgaan over de uren plezier die ze beleven terwijl ze zich verstoppen voor of weglopen van de krokodillen in huis. Nee hoor, ze geloven niet echt dat er krokodillen in huis zijn. Maar dat houdt hen niet tegen om te kraaien en te krijsen van plezier!

“Maar Sinterklaas leert hen over goed en slecht!”

Het Sinterklaas concept is natuurlijk een gemakkelijk hulpmiddel als ouder om je kind braaf te laten zijn. Als ze niet braaf zijn, dan steekt zwarte piet hen misschien wel in de zak. Maar hey … dat lijkt me precies zo een ‘leiden door angst’ aanpak. Dat strookt ook niet echt met mijn visie van opvoeden. Het idee dat mijn kinderen gemotiveerd zijn om braaf te zijn in ruil voor speelgoed, ligt me niet zo. En zeker niet zo beperkt tot een moment van het jaar, welke truc moet ik dan de rest van het jaar gebruiken? 🙂

Dus zo probeer ik hen toch maar over goed en slecht te leren op een andere manier …

“Maar jouw kinderen gaan de pret bederven voor onze kinderen …”

Misschien, hoewel mijn kinderen natuurlijk evengoed riskeren om de rare van de klas te zijn. Die betweter die toch niemand gelooft. We zien wel wat de toekomst ons brengt …

Zo gaan wij om met het Sinterklaas verhaal. En jullie?
Hoe dan ook zal het ons niet tegen houden om in de komende weken te knutselen rond het Sinterklaas thema!

Posted in Opvoeding en andere | Tagged , | Leave a comment

Heb je genoeg eierdozen en WC rollen op voorraad? Maak er een vliegtuig van!

Eierdozen, WC rollen, een schaar, verf en 30 minuten … meer heb je niet nodig om een kleurrijk vliegtuig te knutselen met je kinderen.

De zomer is definitief voorbij en met koude regenachtige weekends in het vooruitzicht, verklaar ik het nieuwe ‘knustelen met kinderen’ seizoen alvast geopend! Zoals je vast gelezen hebt in mijn vorig artikel, heb ik dezer dagen niet zo veel tijd op overschot. Dus verwacht van mij geen tijds- en arbeidsintensieve knutselprojecten. Hoe dan ook, knutselen met kinderen hoeft niet moeilijk te zijn om leuk te zijn en als bezige ouder, geef mij maar de “easy way”!

vliegtuig knutselen van WC rollen en eierdozen

Als opener van ons nieuw knutselseizoen vlieg ik er meteen in met een paar favoriete knutselmaterialen allertijden: WC rollen en eierdozen. Het was de keuze van de kinderen om er een vliegtuig van te maken, maar laat dat nu geen verrassing zijn, wetende dat ze beiden dol zijn op vliegtuigen (zowel echte als speelgoed versies).

En dus knutselen we (de kinderen en ikzelf) een vliegtuig … of twee 🙂

vliegtuig knutselen van WC rollen en eierdozen

Dit heuse knutselproject kan samengevat worden in een drietal stappen:

  1. De eierdozen snijden: Snij uit de bovenkant een cirkelvorm voor de piloot (of twee als je een grotere eierdoos hebt) en twee lijnen op de zijkanten waar de vleugels moeten komen. Veel kans dat je ook wat overtollige stukken aan de binnenkant moet wegsnijden als die in de weg zitten voor de vleugels.
    Bij wijze van test hebben we dan even alle WC rollen op hun plaats gelegd om te zien of alles juist zat.
  2. Schilderpret: Schilder enkele WC rollen als piloten en andere als vleugels nadat je ze platgedrukt hebt. Schilder dan eveneens de eierdozen als vliegtuig. Gebruik hierbij gerust je creativiteit en verbeelding of die van je kids 🙂 Ik heb wat gezichtjes in de ontwerpen verwerkt om het leuker te maken.
  3. Decoratie: Je kan nog allerlei extraatjes doen om je vliegtuig en piloten er beter te laten uitzien. Wij hebben ons deze keer beperkt tot de kapsels van de piloten. Daarvoor hebben we een horizontaal stukje papier gekleurd, in twee geplooid en daarna de “haartjes” er uitgeknipt aan één kant. Merk ook op hoe we de tweede piloot krullen gegeven hebben door een andere schaar te gebruiken (zo éne die zigzag knipt). Voor alternatieve kapsels, kijk ook eens naar ons artikel over hoe we een auto knutselen, waarbij we FischerTiP gebruikten.

En de kinderen vonden het echt fijn om met hun nieuwe vliegtuigen te spelen.

vliegtuig knutselen van WC rollen en eierdozen

Ik verwacht dat we nog wel wat regenachtige dagen zullen hebben en er dus nog wel wat knutselprojecten zullen volgen op onze blog. We zijn ook altijd op zoek naar nieuwe ideeën. Heb je er zo één, laat het ons dan zeker weten!

Posted in Creatief en knutselen | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Zo van die hopeloze dagen met kleine kinderen

Je weet vast wel wat ik bedoel. Zo van die dagen dat je je afvraagt waaraan je het verdiend hebt om de hoofdrol te spelen in « the best of Murphy’s law ». En natuurlijk niet op zo maar een dag. Nee, net op die dag dat je alleen thuis bent met je drie koters !

Als je dit nu aan het lezen bent met de hoop op wat advies en goede tips hoe je zo van die dagen kan aanpakken, sta mij toe je meteen teleur te stellen. Jij alleen tegen een gans bataljon van Murphy, een verloren gevecht. Jezelf ingraven, goed vasthouden en wachten tot de storm voorbij is.

Hopeloze dagen met kinderen

Ik had de alarmklokken eigenlijk al lang op voorhand moeten horen. We noteren vrijdag, na een hectische (moordende) week op het werk, zowel voor Angela als mijzelf. Zo van dat soort weken waar je agenda opgevuld wordt door god-weet-wie en je je eigen werk dan maar na de uren moet doen. Deze morgen was ik dan ook al steendood de minuut dat ik wakker werd (dat kan natuurlijk ook iets te maken hebben met de uitgelopen info avond op school de avond voordien). Bovendien hadden beide van onze werkgevers er niet beter op gevonden op dezelfde dag een personeelsfeest te organiseren. Goed geraden, vandaag!

Bij mij is dat een namiddag barbecue evenement, bij Angela een namiddag spel plus avondfeest, dus de kinderen zijn voor mij. 16u30 is mijn vertrek-deadline (met iets meer dan een uurtje rijden naar de school). Verdorie, ‘t is al 16u30 wanneer ik mezelf eraan herinner dat ik fotograaf van dienst ben en er ABSOLUUT een groepsfoto moest genomen worden. Hup hup, allemaal op een hoopje en het is 16u55 als ik in de auto stap. Zo rond 17u15 bel ik Angela om te zeggen dat ik niet op tijd op school geraak. Tegen 17u20 voel ik me al behoorlijk schuldig dat ik Angela bij haar feestje weghaal, want zij heeft al het grootste deel van de week de kinderen op haar genomen. Ze verdiend wel een avondje uit. 17u25, extra duwtje op de gaspedaal en ik bel Angela opnieuw om te zeggen dat ik er wel op één of andere manier geraak.

17u57, ik vlieg de school binnen. Victoria en Lukas waren de laatsten, maar een vriendinnetje van hen ging net buiten toen ik binnen stoof, dus ze waren niet lang alleen geweest. “Maar papa, jij en mama komen altijd zo laaaat” krijg ik als welkom. Dankje Victoria om het er nog eens goed in te wrijven. Het is een zotte week geweest met weinig tijd voor de kinderen. Ik ben daar al niet gelukkig mee en van Victoria hoef ik klaarblijkelijk geen troost te verwachten. Maar ze heeft natuurlijk gelijk, dus hou ik mezelf voor om bij het thuiskomen mijn agenda voor volgende week te bekijken en een “kom super vroeg thuis” dagje in te plannen.

Nu nog nr. 3 op de crèche ophalen. Een beetje later kom ik thuis met drie uitgehongerde en schreeuwende kids. OK, tijd om efficiënt te zijn. Oven aanzetten. Een pizza van de vriezer naar de oven transporteren. Flesje voor baby Elena klaarmaken. Nog proberen om die fles te grijpen voor ze de grond raakt … verdorie toch, net een volle fles warm water over mijn broek gesmeten. Onhandigheid, net wat je nodig hebt op het moment dat je 11-maanden jonge baby haar longen aan het uitschreeuwen is op zo’n 3 centimeter van je linkeroor.

Ik weet niet meer welke magie ik bovengehaald heb, maar enkele minuten en een nieuwe fles later waren we rustig aan het drinken in de zetel. Met beide handen bezet, dat is natuurlijk het moment dat Victoria mijn hulp nodig heeft op het toilet en dat Lukas EIST dat ik zijn schoenen kom uitdoen. Nu direct en geen discussie mogelijk. Afwisselend roepend naar Victoria om te wachten en naar Lukas om te kalmeren, prijs ik mezelf gelukkig dat nr. 3 stil ligt maar haar fles in haar mond. Nog wat magie later (sorry, ook hier compleet geheugenverlies) zit ik onderuitgezakt in de zetel. Ik kijk toe hoe mijn 3 koters spelen en hoop dat ze niet merken dat mijn batterijen bijna leeg zijn.

Zowat 2 uur nadat ik ze opgepikt heb op school, liggen ze alle 3 in bed en is het stil in huis. Wat zijn die kinderen toch zo schattig als ze slapen …
Soms vragen ze mij hoe ik het voor mekaar krijg met 3 kinderen, een voltijdse job en een blog als hobby. Al met al denk ik dat Angela en ikzelf het nog zo slecht niet doen, maar zo soms heb ik van die dagen dat ik helemaal niets voor mekaar krijg, mezelf ingraaf en wacht tot de storm voorbij is.

Posted in Opvoeding en andere | Tagged | Leave a comment